- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 382
List pasterski Biskupa Łowickiego na Wielki Post 2023
Czcigodni Kapłani,
Drogie Osoby życia konsekrowanego,
Siostry i Bracia,
Wielki Post jest czasem, kiedy na nowo wybieramy drogi Pana i decydujemy się na wędrowanie wraz z Nim. Idzie czas zadumy i refleksji, wyciszenia i wyrzeczenia, postu, modlitwy i jałmużny. Korzystajmy z tych błogosławionych chwil. Już w Środę Popielcową prorok Joel wskazał nam drogę nawrócenia, zapraszając do wniknięcia w głąb siebie, po to, abyśmy zobaczyli, co w nas sprzeciwia się Bożemu zamysłowi. On w imieniu Boga zachęca: Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem! (Jl 2, 12).
- Rozpoznawać dary Boga
Nasi prarodzice, Adam i Ewa, ulegli kuszeniu węża, a ich grzech polegał przede wszystkim na braku zaufania do prawdy Bożych przykazań i postawieniu siebie w miejsce Stwórcy (por. Rdz 2, 2-7; 3, 1-7). Pierwsi ludzie łudzili się, że mogą zrównać się z Bogiem. Oni odłączyli się od Boga i stanęli wobec dramatu i nieuchronności śmierci. Z ich braku zaufania Bogu grzech i jego konsekwencje weszły na świat.
Jednak o wiele ważniejszą przyczyną upadku była utrata wiary w Bożą miłość wobec nich. Chodzi o niewierność Miłości, bo Bóg jest miłością (1 J 4, 8. 16). Byli ludźmi obdarowanymi, ale nie potrafili tego do końca docenić i tym się cieszyć. Nie potrafili docenić bogactwa otrzymanych darów, zwłaszcza daru życia, Bożej przyjaźni, uroku Bożego stworzenia, a skierowali swoje serce i pragnienia ku zakazanemu drzewu. Oto zły duch
i zasiane przez niego w sercach zło zrobiło swoje, zrodziło w nich zazdrość, która następnie popchnęła ich do odrzucenia miłości i do nieposłuszeństwa.
- Pokusę pokonać Bożą miłością
Każdego roku, u początku naszej wielkopostnej wędrówki, napotykamy na tajemniczy moment w życiu Jezusa, który prowadzi Go na pustynię – dokąd wyprowadził Go Duch, aby był kuszony przez diabła (Mt 4, 1). Jezus przygotowuje się przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy (Mt 4, 2), by wypełnić wolę Tego, który Go posłał. Jezus odrzucił pokusy, ponieważ poddał się woli Ojca z miłości do swoich braci. Żadna z pokus nie zasługuje na uznanie,
ale odkrywa fałsz i podstęp złego, który cały czas pragnie ogłosić się panem świata
(por. Mt 4, 1-11). Chrystus jeszcze przed kuszeniem trwał na modlitwie w bliskości swojego Ojca, pełen Ducha Świętego (Łk 4, 1).
Ewangelia mówiąca o kuszeniu Jezusa na pustyni pokazuje dobitnie, że człowiek
nie musi ulegać pokusom zazdrości i posiadania. Jest bowiem w nim Boska siła przeciwstawienia się im; jeśli tylko zechce z niej skorzystać. Aby jednak tak się stało, najpierw trzeba uświadomić sobie, że Bóg nas kocha i pragnie naszego dobra, i szczęścia.
On wystarczająco kocha każdego, dlatego nie ma czego zazdrościć innym. On dał, daje
i będzie dawał nam wszystko to, co jest nam niezbędne. Trzeba tylko w to uwierzyć. Dowodem tego jest prawda, że nie oszczędził nawet własnego Syna (por. Rz 8, 32),
abyśmy nie zginęli, ale mieli życie (por. J 17, 1-19).
- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 296
„Ja Jestem Zmartwychwstanie i życie.
Kto we Mnie wierzy choćby i umarł żyć będzie” J 11,25
Drodzy Bracia Kapłani,
Czcigodne Osoby Życia Konsekrowanego,
Kochani Diecezjalnie, Siostry i Bracia,
W ostatni dzień 2022 r. odszedł do „Domu Ojca” papież senior Benedykt XVI. Jego pontyfikat nastąpił bezpośrednio po pontyfikacie naszego ukochanego papieża św. Jana Pawła II. Byli przyjaciółmi i wspólnie szukali ewangelicznych odpowiedzi na choroby naszych czasów. Dziś ich dzieło kontynuuje papież Franciszek.
Benedykt XVI nieprzeciętny intelektualista, wielki teolog i pokorny sługa Jezusa Chrystusa odcisnął we współczesnym Kościele i zabieganym, zagubionym świecie mocny ślad wiary, który przez wiele lat będzie dla nas światłem w drodze do Boga, w drodze do nieba przez życie. Precyzja myśli, wierność tradycji, nauce Kościoła i Ewangelii, otwartość na prawdę, jakakolwiek ona by nie była, charakteryzowała jego misję i nauczanie. Odwaga, wiara i pokora z jaką przekazywał trudne niekiedy religijne treści pozostaną wzorem dla Jego następców, biskupów, kapłanów i wiernych świeckich, którzy są nie tylko uczniami ale również apostołami.
W dniach żałoby zachęcam Was wszystkich do dziękczynienia skierowanego do Boga za życie i bogaty pontyfikat drogiego nam wszystkim papieża seniora. Zachęcam, gdy już skończy się żałoba, do studiowania jego dzieł i homilii. Jednocześnie proszę o modlitwę za śp. Papieża Benedykta XVI zarówno na wszystkich Mszach świętych 1 stycznia 2023 r. , jak również w dniu pogrzebu 5 stycznia. Formę modlitwy w kościołach pozostawiam do wyboru księżom proboszczom.
BISKUP ŁOWICKI
(-) Andrzej Franciszek Dziuba
- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 875
(terminy mogą ulec zmianie, proszę śledzić ogłoszenia)
|
Poniedziałek 09.01 |
od 9:00 |
Czyżew (od lasu do remizy) – 2 ks |
|
od 16:00 |
Parkowa, Tkacka i Krótka – 1 ks |
|
|
Wtorek 10.01 |
od 9:00 |
Czyżew (od remizy do Sannik) – 1 ks |
|
od 16:00 |
Firmowa, Skrajna, Wschodnia, Żytnia – 2 ks |
|
|
Środa 11.01 |
od 9:00 |
Czyżew (II) - 1 ks |
|
od 16:00 |
Chopina 1, 5 i 9 - 2 ks |
|
|
Piątek 13.01 |
od 9:00 |
Sanniki – Warszawska (od Czyżewa do cmentarza) – 1 ks |
|
od 16:00 |
Sanniki – Chopina 3, 7 i 11 – 2 ks |
|
|
Sobota 14.01 |
od 9:00 |
Sanniki – Witosa, Bankowa, Jaśminowa, Poprzeczna, Północna, Zachodnia i Żabia – 3 ks |
|
Poniedziałek 16.01 |
od 9:00 |
Aleksandrów i ul. Żychlińska – 2 ks |
- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 403
List Biskupa Łowickiego
na Adwent i Rok Duszpasterski 2022/2023
Drodzy Bracia Kapłani,
Czcigodne Osoby życia konsekrowanego,
Drodzy Siostry i Bracia,
Dziś rozpoczynamy święty czas Adwentu, a wraz z nim nowy rok liturgiczny i duszpasterski. To szczególny czas refleksji nad naszą wiarą, nad jej mężnym wyznawaniem oraz życiem według jej zasad. Otwieramy się na nowy rok przeżywania wiary i pragniemy w świetle wiary i wdzięczności spojrzeć w odchodzącą przeszłość. Możemy w świetle sprawiedliwości
i miłosierdzia Bożego spojrzeć na własne postawy i uczynki oraz z odwagą wejść w dany przez Boga nowy czas nadziei. Wsłuchujmy się zatem w Boży głos wybrzmiewający w adwentowej liturgii.
Bóg przynosi pokój
Starożytny prorok Izajasz zapowiada dzisiaj, że przyjdzie koniec czasów, kiedy góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór i wszystkie narody do niej popłyną (Iz 2, 2). Wtedy to Bóg będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny (Iz 2, 4). Wtedy ma dokonać się powszechne nawrócenie narodów; wszyscy uwierzą jedynemu Boga i nastanie uniwersalne królestwo pokoju i sprawiedliwości. Pytamy się: dokładnie kiedy to będzie? Szukajmy odpowiedzi u samego Boga.
Bóg zdobywa i ogarnia wszystkie narody siłą Prawa Bożego, zapewniającego pełny i trwały pokój i usuwa oręż przemocy i kłamstwa. Przecież na górze świątyni Pana, miejscu Wieczernika Nowego Przymierza, Chrystus zrealizował w gronie swych uczniów największe tajemnice wiary, modlił się o to, aby wszyscy stanowili jedno (J 17, 21), i gdzie w dniu Zesłania Ducha Świętego dokonały się narodziny i duchowy chrzest Kościoła (por. Dz 2, 1-13) mającego objąć wszystkie narody (por. Mt 28, 19).
Zaufać Bogu dzisiaj
Dobitnie pisze o tym św. Paweł w drugim czytaniu: Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdyśmy uwierzyli (Rz 13, 11). W istocie przyjście Pana jest bliższe teraz niż cztery tysiące lat przed narodzeniem Jezusa czy dwa tysiące lat po Betlejem. Apostoł przedstawia to obrazowo: Noc się posunęła, a przybliżył się dzień (Rz 13, 12). Można rzec: już świta… Co więc należy robić? Czekać? Czy – znudzeni wiekami wypatrywania – mamy dać sobie święty spokój? Przecież życie każdego człowieka zmierza do spotkania z Bogiem twarzą w twarz (1 Kor 13, 12; por. 1 J 3, 2). Na to spotkanie trzeba się nam przygotować.
Dla Boga czas nie istnieje, u Niego jest wieczne teraz. O tym samym „teraz” pisze św. Paweł do Rzymian i – do nas… Jeśli przyjście ma nastąpić teraz, to nie ma co zwlekać. Trzeba zacząć żyć według Ewangelii: odrzucić uczynki ciemności i przyoblec się w zbroję światła (por. Rz 13, 12). Co to znaczy? Święty Paweł daje konkretną odpowiedź: Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości (Rz 13, 13). Przyobleczmy się w Chrystusa i nie troszczmy się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom (Rz 13, 14).